Mens en Merk

Categorie: column

  • Cultuur bouw je met gedrag


    18 april 2025

    Wat elke leider zou moeten weten (en durven voelen) over leiderschap en cultuur

    1. Psychologische veiligheid is de onzichtbare kracht van topprestaties

    Er heerst nog vaak een misverstand in organisaties: dat veiligheid ‘soft’ is, en prestatie ‘hard’. Maar niets is minder waar. In een team waar mensen zich niet uitspreken, geen risico’s durven nemen en fouten verbergen uit angst voor negatieve tegenreacties, verdwijnt het lerend vermogen. En daarmee ook de innovatie, samenwerking en betrokkenheid. Psychologische veiligheid is dus geen ‘nice to have’ – het is het fundament onder alles wat werkt.

    Wanneer voelde iemand in jouw team zich voor het laatst vrij genoeg om hardop te twijfelen? Of om een fout toe te geven zonder terughoudendheid? Dáár begint psychologische veiligheid – niet bij een beleid of training, maar bij jouw reactie op kwetsbaarheid.

    Een voorbeeld: bij zorgorganisatie Buurtzorg is de hiërarchie tot het minimum teruggebracht. Kleine zelforganiserende teams nemen hun eigen beslissingen – en vertrouwen is daarbij het vertrekpunt. Resultaat: lagere kosten, hogere tevredenheid en minder verloop. Menselijkheid boven bureaucratie. In ruim 15 jaar is dit initiatief uitgegroeid tot een organisatie die actief is in meer dan 25 landen met dit concept en zo’n 14.000 medewerkers: op een paar na allemaal actief in de zorg.

    2. Relationeel leiderschap is de nieuwe norm

    Waar vroeger positie, kennis of ervaring automatisch respect opleverde, is nu relationele intelligentie doorslaggevend. Mensen willen zich gezien, gehoord en gewaardeerd voelen. Dat vraagt van leiders dat ze aanwezig zijn. Niet alleen fysiek, maar ook emotioneel en mentaal.

    Ken jij het verhaal achter de mensen in jouw MT of team? Niet hun CV, maar hun drijfveren, onzekerheden en ambities?

    Satya Nadella veranderde de cultuur van Microsoft niet door een nieuw organogram, maar door te luisteren. Hij maakte empathie een strategische vaardigheid. En hij begon bij zichzelf: door open te zijn over zijn ervaringen als vader van een zoon met een beperking en hoe dat zijn leven veranderde.

    3. Cultuur is wat je tolereert – niet wat je op papier zet

    Organisatiecultuur is geen inspirerende poster of kernwaardensessie. Het is het onzichtbare systeem van gewoontes, verhalen en gedragingen dat bepaalt hoe we met elkaar omgaan. In moeilijke tijden zie je wat er echt leeft: wordt er samen schouders onder gezet, of zoekt ieder zijn eigen eiland?

    Wat zijn de ‘onbesproken regels’ in jouw organisatie? Wat gebeurt er écht als iemand een fout maakt? Hoe laat je mensen zichzelf zijn en hoe stel je grenzen aan wat toelaatbaar is? Hoe investeer je in voorbeeldgedrag?

    Patagonia, bekend van hun ‘Don’t Buy This Jacket’-campagne, leeft zijn waarden in alles wat het doet: van het doneren van de winst aan de planeet, tot ouderschapsverlof en het ondersteunen van activisme bij medewerkers. Dichter bij huis: Dille en Kamille sluit de deuren van hun winkels tijdens ‘Black Friday’ en doopt dit om tot ‘Green Friday’. Ze gaan al 3 jaar met zoveel mogelijk medewerkers zwerfafval rapen in de natuur op die dag.

    4. Inclusie begint bij microgedrag

    Inclusie is niet iets wat je ‘doet’ met een training. Het is iets wat je elke dag bent. In hoe je luistert, wie je uitnodigt, wie je onderbreekt, wie je benoemt en wie je laat vallen. Diversiteit aantrekken is één ding, maar zorgen dat mensen zich welkom én vrij voelen om zichzelf te zijn, is leiderschap.

    Wie komt er standaard aan het woord in jouw meetings? En wie niet? Wat zegt dat?

    Spotify heeft ‘inclusieve leiderschapssprints’ waarin leiders getraind worden op bias, feedback geven en ‘allyship’. ‘Allyship’ betekent: je uitspreken als je ziet dat iemand buitengesloten wordt – ook als het ongemakkelijk is. Niet in theorie, maar op basis van real-life casuïstiek uit hun eigen teams.

    IKEA Nederland won in oktober 2024 de ‘SER Diversiteit in Bedrijf Award’ voor hun programma ‘Skills for Employment’. Dit initiatief biedt vluchtelingen werkervaring, taalcursussen en interculturele training. Niet alleen de deelnemers, maar ook bestaande medewerkers krijgen training in inclusieve communicatie en samenwerking. Het programma combineert inclusie op strategisch én gedragsniveau. Microgedrag wordt aangepakt via training, mentoring en bewustwording. Het laat zien dat inclusie niet alleen een HR-thema is, maar verweven zit in dagelijkse interacties.

    5. Rituelen brengen betekenis, vooral in hybride tijden

    We zijn losser komen te staan van kantoren, koffieautomaten en gezamenlijke lunchpauzes. Daardoor vervagen de ‘sociale lijntjes’. Rituelen geven daar structuur en verbinding aan terug. Ze vormen de ziel van je teamcultuur. Niet als trucje, maar als betekenisvolle pauze in de hectiek van de dag.

    Voorbeeld: Bij Rituals (!) eindigen teams de week met een stilte-moment van 5 minuten. Een symbolisch ritueel dat ruimte biedt voor reflectie. Praktijktip: Begin elke teammeeting met een incheckvraag: “Waar ben je dankbaar voor vandaag?” of “Wat wil je loslaten deze week?”

    Voelt dit nog ongemakkelijk? Dat mag. Bedenk dat als je iets nieuws wilt bereiken, dat niet lukt met oud gedrag. Weet dat de groei zit in de verwarring. Geniet van het onderweg zijn naar wat je wél wilt en blijf je verwonderen over alles wat je daar tegenkomt.

    #inclusiefleiderschap #beginbijjezelf #impact #gedragsverandering #rituelen

    Twee weken geleden vroeg ik op LinkedIn naar voorbeelden van mensgericht begrenzen naar aanleiding van mijn post over het theatercollege van Jitske Kramer. We worstelen ermee. Al jaren houdt het me bezig wat leiderschap en cultuur écht vragen: de theorie iedere dag in praktijk brengen.

    De wereld verandert zo snel en hoe ga je daar als leider mee om, zeker als je organisatie al langer bestaat en veel medewerkers heeft. Want organisaties die blijven sturen op controle en regels, raken hun mensen kwijt. Letterlijk en figuurlijk.

    💡 Daarom: 5 belangrijke inzichten over leiderschap en cultuur van nu. Voor leiders die het anders willen. En voor wie weet: er is geen succesvolle strategie zonder menselijke cultuur.

    Mocht je daar een keer over willen sparren om inzicht te krijgen in wat jij direct kunt veranderen voor meer duurzame impact? Stuur me een bericht. Wie weet matchen we Mens en Merk!

    Bronnen o.a:

  • Erkenning van verschillen als basis voor inclusie


    Wat een treffende column over racisme deelde Rob Wijnberg, oprichter en journalist van De Correspondent. Een must-read voor iedere witte, mannelijke, heteroseksuele bestuurder. Je moet niks, maar deze keer maak ik een uitzondering. Ik leg graag uit waarom ik vind dat je dit moet lezen.

    https://www.flickr.com/photos/59152532@N05/

    “We kunnen met zijn allen in dezelfde wereld en tegelijkertijd op totaal verschillende planeten leven. Het verschil tussen die planeten wordt nog steeds voor een flink deel bepaald door huidskleur, afkomst, geslacht en seksuele oriëntatie. (..) En als je toevallig wit, autochtoon, man en heteroseksueel bent, dan is de kans het grootst dat je daar weinig benul van hebt”.

    https://decorrespondent.nl/11451/wat-ik-leerde-over-racisme-door-te-luisteren-naar-mensen-die-het-ervaren/1222881157971-42543bf9

    In een tijdperk dat inclusie gelukkig een steeds belangrijker thema wordt binnen organisaties, (in de top 5 van HR thema’s van o.a. de Rabobank) gun ik het bestuurders, directies en leidinggevenden om zich bewust te zijn of worden van hun macht en de ongelijkheid die mensen ervaren.

    Wijnberg: “Een wit persoon die zegt: ‘Ik zie geen kleur’ is in essentie hetzelfde als een baas die zegt: ‘Ik zie geen hiërarchie’. Dat die voor jou niet zichtbaar is, wil niet zeggen dat die er niet is. Het wil wél zeggen dat jij je kunt veroorloven die niet te zien.”

    Danielle Braun heeft er een rankingsbingokaart voor ontwikkeld. Het is een natuurlijk proces om je plek in de rangorde te bepalen. Een punt voor ieder vakje dat je aan kunt kruisen. De vraag is hoe je er mee omgaat als je toevallig bovenaan staat in de hiërarchie.

    Ook ik zag een paar jaar geleden geen kleur, als ik met vriendinnen van niet-Nederlandse afkomst omging. Daarmee ontkende ik (onbewust) de ongelijkheid. Zette ik mezelf in het centrum van het universum, dat helemaal geen centrum heeft. Bekeek ik het alleen vanuit mijn perspectief, met net wat meer punten op de rankingsbingokaart dan zij.

    De racismediscussie en de protesten van Black Lives Matter zorgen voor bewustzijn over de norm. Over het systeem dat ongelijkheid in stand houdt en over (on)gelijkheid in kansen. Ik zie het als mijn verantwoordelijkheid om hier verandering in te brengen; zakelijk vanuit mijn leidinggevende positie en als onderdeel van het managementteam, maar ook als moeder van twee dochters. Ik wil graag actief bijdragen aan de erkenning van ongelijkheid en liever nog: bewust zorgen voor inclusie. We zijn niet gelijk, maar wel gelijkwaardig. Vanuit gelijkwaardigheid problemen oplossen, actief andere meningen ophalen van belanghebbenden, luisteren, elkaars verschillen benutten en mensen vanuit hun kracht verbinden met waar we als bedrijf voor staan.

    Inmiddels erken ik de verschillen. Niet alleen omdat ik ze zie, maar omdat anderen ze ervaren. Soms worden ze pijnlijk duidelijk. Toen ik laatst in onze kantine schoorvoetend werd aangesproken door een oudere collega van niet-Nederlandse afkomst die op de productievloer werkt, schrok ik me kapot. “Mevrouw, mag ik u iets vragen?” “Ja, natuurlijk mag dat!” “Oh nou dank u wel, ja maar u werkt op kantoor bij alle chique mensen en ik maar op de werkvloer, dus ik wil uw tijd niet verdoen.” Daarbij keek hij naar de grond en deed een stap naar achteren. Ik zag een gelijkwaardig mens, hij zag hiërarchie. Dat raakte me. Het feit dat ik gelijkwaardigheid voel, wil niet zeggen dat hij of anderen dat zo ervaren. Ik moet me aanpassen, de eerste stap zetten, naast hem gaan staan, kwetsbaarheid tonen om te verbinden. Bewust zijn en blijven.

    De tijd van wegkijken is voorbij. Je hoeft niet op de barricades (als je de norm bent), maar ik daag je uit jezelf te veroorloven om de norm te zien en te erkennen. Dat is de eerste stap richting de oplossing.

    #inclusie #erkenning #stopracismeReport

  • Duurzaamheid van sterke merken begint bij aandacht


    Deze column werd gepubliceerd in MarketingTribune jaargang 36 – 05/19, maart 2019

    Geen ‘groen’ of activistisch verhaal uit mijn koker, alhoewel ik genoeg idealen heb in die richting. Het woordje ‘duurzaamheid’ in de titel gaat in dit geval over houdbaarheid, over de lange termijn. Als je eenmaal een sterk merk bent, hoe blijf je dat dan? Sterke duurzame merken hebben gemeen dat ze bekend zijn – bij hun stakeholders -, dat er sprake is van loyaliteit en dat ze gewaardeerd worden. Verhoog je ieder jaar je marketingbudget, verzin je samen met high-end bureaus steeds méér en grotere campagnes, maak je steeds meer herrie in de markt?

    Om het wat kleiner te maken: hoe word of blijf je persoonlijk een sterk ‘merk’? Als marketeer wil ik me blijven ontwikkelen en onderscheiden. Dat doe ik door meet-, merk-, en voelbare waarde toe te voegen voor mijn stakeholders en bij voorkeur sámen met hen. Omdat ik duurzame impact wil hebben om het niet alleen goed te doen voor mezelf, maar ook voor de ander en de wereld. Door te luisteren, vragen te stellen, ze aandacht te geven. Een memorabele positieve merkbeleving achterlaten. Daarom kies ik onder andere voor permanente educatie.

    “Sterke merken moeten niet kabbelen, maar kiezen”

    Dat betekent regelmatig lezen, social media volgen en online in dialoog gaan, offline netwerken, schrijven – omdat het mij dwingt tot nadenken over visie en scherpte – en diverse kennissessies of andere inspirerende (marketing) bijeenkomsten bezoeken. Scherp blijven, keuzes maken en vooruit kijken.  Duurzaamheid van sterke merken gaat over een duidelijke en onderscheidende gezamenlijk gedeelde missie, relevantie, lef en wendbaarheid. Niet kabbelen, maar kiezen. Het zijn de mensen binnen de bedrijven die dit voor elkaar krijgen. Die het merk zíjn. Ik zie om me heen dat veel marketeers – maar ook ondernemers – het lastig vinden om in hun merk te investeren voor de langere termijn.

    De ROI van marketing blijft lastig hard te maken, al zijn er zeker modellen en formules die hierbij kunnen helpen. Verder vooruitkijken en risico’s nemen vergt lef. Juist door vooral bezig te durven zijn met de lange termijn, profiteer je van de winst op korte termijn. Wat heb je te verliezen als je doet waar je in gelooft en waarvan je inschat dat het waarde toevoegt voor je stakeholders? Met durven te kiezen verlies je misschien klanten, omdat ze zich niet meer kunnen vinden in waar je als merk voor staat, maar het levert waarschijnlijk ook weer nieuwe klanten op, die je uitgesproken koers wel weten te waarderen. Oprechte aandacht voor je brand life cycle – en vooral voor de mensen die dit merk samen vormen – daar begint het mee wat mij betreft, want alles wat je aandacht geeft groeit.

  • NIMA Next 50: Menselijke Marketing


    tijdcapsule jubileum NIMA 50 jaar Je viert je vijftigste verjaardag en begraaft je toekomst onder de grond. Omdat je er niet meer in gelooft? Integendeel! In Bunnik worden op 1 december a.s. diverse marketinginzichten in een tijdcapsule onder de grond gestopt door het NIMA. Er wordt dan stilgestaan bij wat er de afgelopen vijftig jaar bereikt is als marketingvereniging, maar vooral wordt er vooruitgekeken. 

    Het Nederlandse Instituut voor Marketing werd op 1 december 1966 opgericht voor en door toonaangevende marketeers. Destijds startte de beroepsvereniging in vier belangrijke branches: textiel, levens- en genotmiddelen, de metaalindustrie en de dienstensector. Wat is er allemaal veranderd in die vijftig jaar en belangrijker: hoe zien wij als marketeers de toekomst?

    Vanuit mijn bestuursfunctie van NIMA regio Zuid gaat onderstaande column over hoe ik marketing in de toekomst zie, mee de grond in. Ik kijk niet graag ver vooruit en leef liever in het nu. Wel volg ik de ontwikkelingen op de voet, om mee te kunnen bewegen met wat komen gaat. Vanuit mijn eigen waarden en met een nieuwsgierige en optimistische blik.
    Hopelijk kijk ik over vijftig jaar in goede gezondheid terug op een fijn en waardevol leven, waarin ik mijn steentje bij heb kunnen dragen aan een betere en mooiere (marketing)wereld.

    menselijke-marketing

    Menselijke Marketing

    Is marketing anno nu wezenlijk anders dan twintig jaar geleden? Is het oude wijn in nieuwe zakken op wat technologie na, zoals sommige marketeers beweren? Het blijft in de kern het  tot stand brengen en verbinden van vraag en aanbod, bij voorkeur afgestemd op de behoefte van de klant, met ‘winst’ als resultaat. Al zijn de meningen van marketeers over dé definitie verdeeld en sinds social media nauwelijks te ontwijken.

    Een blik in de toekomst, bekeken vanuit mijn B2B-achtergrond. Zijn we over vijf jaar allemaal in de ban van robots, die ervoor gezorgd hebben dat we nog maar drie dagen per week werken, omdat er simpelweg niet meer werk is? Heeft data ons vak over tien jaar overbodig gemaakt, doordat alles voorspeld, automatisch geproduceerd én uitgevoerd wordt? We wonen in CO2-neutrale woningen geprint door 3D geprinte printers. Supermarkten zijn overbodig, want ons 100% verantwoorde maaltje printen we gewoon zelf. Overleggen met wie dan ook over wat dan ook, doen we op agile-achtige wijze met hologrammen die we plaatsen waar het ons op dat moment uitkomt.
    Of komen we ons huis niet meer uit, omdat we de hele wereld al bekeken hebben in virtuele realiteit die niet van echt te onderscheiden is?

    Zeker onzeker
    We zitten in een transitiefase, dat is een ding dat zeker is in deze onzekere tijd. Deze periode wordt door kenners vergeleken met de industriële revolutie, maar dan heftiger. Verwarrend voor velen en zelfs pijnlijk. Economische groei, welvaart en zekerheid zijn minder vanzelfsprekend dan voorheen. Al leven we ook duurzamer en minder hiërarchisch. Er is volop aandacht en ruimte voor zingeving, verbinding en welzijn. Emotionele groei dus.

    Wat in deze onzekere tijden met zekerheid gezegd kan worden, is dat je als marketeer niet meer kunt doen wat je twintig jaar geleden deed. Reflectie en lenigheid zijn noodzakelijk.

    Wat is en blijft is de mens. Althans: ik denk dat hij over vijftig jaar nog wel bestaat. Met gevoelens en gedachten. Die te beïnvloeden, maar ook onvoorspelbaar en grillig zijn en hopelijk blijven. Omdat ze de klantenpas die hun koopgedrag perfect beheert even aan hun moeder uitlenen. En die na tien keer linksom, een keer rechtsom gaan. Tegendraads of onbewust. Heerlijk!

    Ik weet niet wat het met jou doet, maar ik maak me er weinig zorgen over. Ik zie (in B2B) juist veel kansen, om in deze rationele wereld het onvoorspelbare te koesteren. Met persoonlijke aandacht en menselijke marketing.

  • Cobouw column: Van irritant naar relevant


    Van irritant naar relevant

    van irritant naar relevant

     

     

     

     

     

     

     
    De tijd van alleen maar zenden en zelf roepen hoe goed je bent zonder te vragen of je klant daar op zit te wachten, is voorbij. Althans: als het aan je klanten, prospects en andere stakeholders ligt.

    De test of dit ook voor jou geldt is simpel: vraag je af of jij blij wordt van alle colporteurs die je telefonisch of zelfs via je eigen voordeur lastig vallen op momenten dat het jou totaal niet uitkomt. Is het antwoord nee, dan weet je genoeg. In 2018 wordt een nieuwe wet m.b.t. privacy van kracht. Die houdt in dat je alleen nog openbare gegevens van klanten mag gebruiken om ze te benaderen. Of ze moeten expliciet toestemming hebben gegeven voor het toesturen van je nieuwsbrieven, blogs, whitepapers, infograpics, video’s of andere vormen van content. Je mag hun persoonlijke voorkeuren niet meer zomaar uit je marketing automation systeem destilleren en inzetten om onbeperkt aanbiedingen te doen. Klinkt best logisch toch?

    Lees verder op cobouw.nlcobouw column van irritant naar relevant

  • Cobouw column: Geloofwaardigheid


    Geloofwaardigheid

    Wie de term ‘containerbegrip’ bedacht heeft weet ik niet, maar dagelijks kom ik woorden tegen die dit predikaat verdienen, omdat de gebruikers ze helaas niet geloofwaardig gebruiken. Hoe blijf je geloofwaardig? Ik schreef er een column over voor Cobouw die verschenen is op 20 april jl.

    Net als in de marketing worden we in de bouw overspoeld met holle frasen. Wat typische containerbegrippen zijn als ‘duurzaamheid’, ‘partnerschap’ en ‘ontzorgen’ voor de bouw, zijn  ‘klantbeleving’, ‘inspiratie’ en ‘authenticiteit’ voor marketeers.

    Jammer eigenlijk, want met de woorden an sich is niks mis. De vraag is alleen hoe ze gebruikt worden. Zoals het woord containerbegrip al aangeeft: te pas en te onpas en inhoudsloos. Het zijn kreten geworden en ze hebben flink ingeboet op zeggingskracht. Dat ligt niet aan de woorden zelf, maar aan de gebruiker. En vooral de manier waarop hij ze gebruikt. Want in de basis zijn dit erg positieve begrippen die, mits bewezen, bijdragen aan een meer effectieve en efficiënte relatie met je klant of leverancier. Zet je ze echter in om snel te kunnen scoren en populair over te komen, dan slaan ze de plank finaal mis.

    >>  lees verder op Cobouw.nl

    cobouwColumn21042016

  • Cobouw column: Beslissen of besluiten


    Beslissen of besluiten

    Soms schrijf je iets en twijfel je of het wel aansluit bij de wensen van de lezers. Dat gevoel heb ik niet vaak, (want uiteraard doe je je uiterste best om dat te voorkomen) maar bij onderstaande column voor Cobouw had ik dat gevoel wel. Ik werd dan ook verrast door het aantal reacties en retweets, juist op deze column die woensdag 17 februari jl. online kwam en donderdag 18 februari jl. verscheen in het dagblad voor de bouw. Leuk vind ik dat!


    Een paar jaar geleden waren we toe aan een nieuwe huisstijl, website en documentatie bij Berkvens. Dus schreven we een pitch uit. Enkele partijen werden uitgenodigd en op een ochtend kregen we achtereenvolgens de wilde plannen en creatieve ideeën gepresenteerd van drie verschillende reclamebureaus die we hiervoor hadden uitgenodigd.

    Aangezien we maar één huisstijl, website en documentatielijn nodig hadden, vielen er twee partijen af. Jammer voor hen. En zonde ook. Van hun indrukwekkende moodboards, energie, tijd en dus geld. In de bouw werkt het natuurlijk net zo. Je schrijft een pitch uit in de vorm van een tender en tig partijen doen meer dan hun stinkende best om de opdrachtgever te verrassen.

    Lees verder op Cobouw.nl

    cobouw column

     

  • Cobouw column ‘Samen met je klant op reis’


    Bij Berkvens zitten we middenin een zeer interessant Customer Journey-traject. We vragen onze klanten naar hun gedachten en gevoelens bij de samenwerking met ons, in plaats van dat we aannames doen over wat ze écht belangrijk vinden. (En ja, dit kan zelfs in de bouw!) Inmiddels zijn we druk bezig om alle 23 klantinterviews te analyseren.

    In deze column, die ik schreef voor Cobouw, deel ik mijn bouw-blooper. Ik hoop dat je er net zo hard om kunt lachen als ik 🙂

    Bouwlocatie Amsterdam IJburg, een meer dan druilerige maandagochtend. Of eigenlijk stormde het gewoon. Hard. Het bouwhek dat omwaaide, miste mijn zorgvuldig tussen een grote en een diepe plas geparkeerde auto op een haar. Omdat ik die ochtend nog niet wist dat ik op een bouwplaats zou terechtkomen, was ik er niet op gekleed. Een ‘koud’ colbert, een kansloos vouwparapluutje en suède laarsjes met hoge hak. Niet de beste combinatie met windkracht 8, veel regen en nog meer modder.

    Aanleiding was een interview met een uitvoerder voor ons ‘customer journey-onderzoek’. Weten wat de klant écht van je vindt bij alles wat je doet. Van hem horen wat voor hém belangrijk is, in plaats van zelf aannemen wat dat kan zijn.   

    Lees hier de hele column

    cobouw, column, januari 2016, customer journey

  • Cobouw column ‘Wil je met me daten?’


    Ben je wel eerlijk als je communiceert dat je je klant centraal zet? Besef je dat je dat keer op keer weer moet bewijzen aan hem en aan jezelf? Passen jullie nog bij elkaar, want weet je wat hem écht beweegt? Ik schreef er een column over, die recent verscheen in Cobouw. 

    Wil je met me daten?

    De klant centraal. Dat klinkt vrij logisch, toch? Hem centraal zetten in je processen. In marketingland word je er al een tijdje mee om de oren geslagen en dat is hopelijk goed nieuws. Want ‘consument als we allemaal zijn’, zouden we dat dus snel zelf moeten (gaan) merken, die oprechte interesse in ons.

    Maar besef je dat je een belofte doet, als je zegt dat je klant centraal staat? Ben je je bewust hoe lastig dat misschien te realiseren is binnen jouw organisatie en wat er moet veranderen om te practisen wat je preacht? En dat het dus verder gaat dan het alleen te roepen? Je moet het bewijzen. Iedere dag weer. Als je tevreden bent met een 7 dan is de kans dat deze wederzijdse onverschilligheid uitgroeit tot een langdurige, loyale relatie niet zo groot.

    Weet je daarentegen wat je klant beweegt, waar hij gelukkig van wordt en waar hij van wakker ligt en probeer je hem daar oprecht in tegemoet te komen, dan is er hoop. Op partnerschap en ketensamenwerking. Want dat is ook iets waar we in de bouw van houden, als we alle mooie woorden mogen geloven.

    Als je het bekijkt als een goed huwelijk, dan is het geven en nemen. Elkaar vertrouwen. Maar ook als het even tegen zit, er het beste van te maken. Samen, vanuit de relatie. En dus niet altijd gaan voor het onderste uit de kan en de laagste prijs. Dan is de liefde snel over.

    Wat een open deuren, hè? Ik hoop dat je dat vindt en vooral je klant ook. Twijfel je hier aan? Nodig hem dan eens uit voor een date en toon oprechte interesse. Als hij nog bij je past, zal hij je uitnodiging ongetwijfeld accepteren. Aan jou de kans om hem (weer) voor je te winnen.

    Cobouw_wiljemetmedaten

  • Cobouw column – Durf te kiezen!


    Durf te kiezen!

    Je bewust zijn van hoe de wereld tegenwoordig draait, zeker in een zakelijke omgeving met een lange historie vergt aanpassingsvermogen. Wat wil je zijn voor wie? Durf je te kiezen en wil je dat? Ik schreef er een column over in Cobouw. 

    Waarom maak en verkoop jij je producten en diensten? Vind je dat een rare vraag? Of één die lastig te beantwoorden is? Het is helaas niet origineel als het antwoord luidt: “omdat we dat al jaren doen”. Of: “om onze fabriek of ons bedrijf draaiende te houden”.

    Er zijn nog veel bedrijven (in en buiten de bouw) die zo werken. Of het antwoord toekomstbestendig is, merk je cynisch genoeg vanzelf wel. Feit is dat de levensduur van bedrijven flink afneemt. Was dat in 1958 nog meer dan zestig jaar (bij beursgenoteerde ondernemingen), nu is dat al gezakt naar minder dan twintig jaar. Maar ook in het mkb is het aan de orde. Binnen honderd jaar is de levensduur van bedrijven met meer dan 80 procent afgenomen!

    Wat heeft jouw voorkeur? Lijdzaam toezien of leiden? Anders dan in het verleden, is het minimaal handig als je weet waar je als organisatie voor staat. Dat je ook onderzoekt hoe het gesteld is met jouw ‘verandervermogen’ en dat je positie inneemt. Dat je durft te kiezen! Als je alles wilt zijn voor iedereen, ben je misschien wel niks voor niemand.

    Zo is het ook met je klanten. Als je graag een ketenpartner wilt zijn en samen wilt werken, maar je krijgt de vraag van je klant om slechts leverancier te zijn, vraag je je dan af of je klant wel past bij waar je als bedrijf voor staat? Of hij je genoeg (energie) oplevert? Heb je een band met hem of sta je in verbinding? Kiezen moet niet, maar mag. Ook dat is een keuze.

    Wat dit met (online) marketing te maken heeft? Alles! Als je dat wilt uiteraard. Marketing kan je helpen in de vertaalslag van ‘doen wat je deed’ naar de nieuwe werkelijkheid. In het maken van die verbinding, zowel buiten als binnen de organisatie. Ben je bewust van de kracht van de digitalisering en internet en zie het als kans. Aan (bouw)marketeers de taak te bewijzen dat gebakken lucht óók een keuze is.

    cobouwColumn111115