Cobouw column: drukte is een ongezonde keuze


IMG_20160819_085208

Sinds ongeveer een jaar ben ik bewust bezig met het toevoegen van ontspannen daadkracht aan mijn leven. Waarom? Omdat ik zelf ‘in charge’ wil zijn en dichter bij mijn droomambitie wil komen, in plaats van geleefd worden door de waan van de dag en de wil van anderen, hoe goed bedoeld en vaak onbewust opgelegd ook. Gefundeerd kiezen uit alle leuke en interessante opties die het leven te bieden heeft. Zelf ontdekken waar ik blij van word, energie van krijg en wat waarde(n)vol is voor mij. Het persoonlijk ontwikkelings- en groeitraject van iDDD company heeft me daarbij enorm geholpen. Ik heb gemerkt dat het weten, voelen en uitvoeren van de opgedane kennis niet altijd synchroon lopen. Confronterend is dat, maar ook leerzaam. 

Focussen is belangrijk. Dat lijkt een open deur, maar vergt tijd en volledige aandacht. Daardoor kies ik nu ook dingen die ik niet (meer) doe en zeg ik soms nee (met pijn in mijn hart) tegen mooie aanbiedingen die op mijn pad komen, om me volledig in te kunnen zetten voor mijn ambities en de output die ik wil leveren. Duurzaam verbinden door vraag en aanbod op relevante wijze bij elkaar te brengen en mensen en bedrijven helpen bij vernieuwing en verandering bijvoorbeeld. 

In de afgelopen vier vakantieweken heb ik bewust gekozen voor rust, ontspanning en weinig prikkels. Voor mij best een opgave, want ik vind veel leuk en ga enthousiast en energiek door het leven. Ik las o.a. het boek: ‘Nooit meer te druk’ van Tony Crabbe. Het zorgde ervoor dat ik het weten en voelen nog beter met elkaar kan verbinden. Ik schreef er een column over voor Cobouw.nl. Als ik vanaf maandag weer aan de slag ga, start ik mijn (werk)dagen met het bepalen van de minimale output van die dag. Over een tijdje zal ik je laten weten wat dat me oplevert. 

Drukte is een ongezonde keuze

Terwijl ik vanaf mijn vakantieadres in Frankrijk zojuist een foto van lokale deuren op het Berkvens Instagram account heb gepost, schrijf ik deze column terwijl de camping nog slaapt, over rust. Of eigenlijk over het gebrek daar aan. Ja, mijn laptop is dus mee op vakantie en ondanks de drie weken Bouwvak check ik mijn zakelijke mail om de paar dagen.

Volgens de schrijver van het boek ‘Nooit meer te druk’ met de ondertitel “Een opgeruimd hoofd in een overvolle wereld” kiezen we zelf voor drukte. We krijgen veel meer prikkels dan bijvoorbeeld 30 jaar geleden. Om de hoeveelheid video’s die, sinds je deze column leest, op YouTube is geplaatst te kunnen bekijken, heb je drie dagen nodig.

Verslaving

Maar volgens Tony Crabbe is drukte niet noodzakelijk. Hij stelt dat druk zijn makkelijker is. Proberen om alles te doen is makkelijker dan om te kiezen wat wel en wat niet. Drukte is uitstelgedrag en vermijding. Druk zijn is ook laten zien wat je waard bent. Het toont onze ambitie. Het is zelfs letterlijk een verslaving, want het gebruik van Google of het checken van Whatsapp zorgt dat er dopamine vrijkomt. Dat geeft ons een lekker gevoel. En deze behoefte hebben we gemiddeld iedere 6,5 minuut.

Herkenbaar?

Hoe bied je gezond tegenwicht aan wat ‘de maatschappij’ van je verlangt en wat je zelf wil, zonder druk te ervaren? Dan lijkt het niet slim om tijdens je vakantie verbonden te blijven met je zakelijke beslommeringen.

Aandacht

Maar bewustwording en beheersing helpen je hier vat op te krijgen. Het gaat niet om het managen van tijd, maar over het managen van aandacht. Niet kiezen tussen wel of niet, maar (het liefst aan het begin van de dag) kiezen wát. Bepalen wat je minimale output gaat zijn die dag, in plaats van de hele dag druk zijn met reageren op input. Interessante materie, die ik vandaag aan de rand van het zwembad op mijn gemak verder ga bestuderen.

De bewust door mij gekozen minimale output van vandaag kan ik afvinken van mijn mentale ‘to do’ lijst. Heerlijk rustig. Bonjour!

Cobouw column: Van irritant naar relevant


Van irritant naar relevant

van irritant naar relevant

 

 

 

 

 

 

 
De tijd van alleen maar zenden en zelf roepen hoe goed je bent zonder te vragen of je klant daar op zit te wachten, is voorbij. Althans: als het aan je klanten, prospects en andere stakeholders ligt.

De test of dit ook voor jou geldt is simpel: vraag je af of jij blij wordt van alle colporteurs die je telefonisch of zelfs via je eigen voordeur lastig vallen op momenten dat het jou totaal niet uitkomt. Is het antwoord nee, dan weet je genoeg. In 2018 wordt een nieuwe wet m.b.t. privacy van kracht. Die houdt in dat je alleen nog openbare gegevens van klanten mag gebruiken om ze te benaderen. Of ze moeten expliciet toestemming hebben gegeven voor het toesturen van je nieuwsbrieven, blogs, whitepapers, infograpics, video’s of andere vormen van content. Je mag hun persoonlijke voorkeuren niet meer zomaar uit je marketing automation systeem destilleren en inzetten om onbeperkt aanbiedingen te doen. Klinkt best logisch toch?

Lees verder op cobouw.nlcobouw column van irritant naar relevant

Cobouw column: Geloofwaardigheid


Geloofwaardigheid

Wie de term ‘containerbegrip’ bedacht heeft weet ik niet, maar dagelijks kom ik woorden tegen die dit predikaat verdienen, omdat de gebruikers ze helaas niet geloofwaardig gebruiken. Hoe blijf je geloofwaardig? Ik schreef er een column over voor Cobouw die verschenen is op 20 april jl.

Net als in de marketing worden we in de bouw overspoeld met holle frasen. Wat typische containerbegrippen zijn als ‘duurzaamheid’, ‘partnerschap’ en ‘ontzorgen’ voor de bouw, zijn  ‘klantbeleving’, ‘inspiratie’ en ‘authenticiteit’ voor marketeers.

Jammer eigenlijk, want met de woorden an sich is niks mis. De vraag is alleen hoe ze gebruikt worden. Zoals het woord containerbegrip al aangeeft: te pas en te onpas en inhoudsloos. Het zijn kreten geworden en ze hebben flink ingeboet op zeggingskracht. Dat ligt niet aan de woorden zelf, maar aan de gebruiker. En vooral de manier waarop hij ze gebruikt. Want in de basis zijn dit erg positieve begrippen die, mits bewezen, bijdragen aan een meer effectieve en efficiënte relatie met je klant of leverancier. Zet je ze echter in om snel te kunnen scoren en populair over te komen, dan slaan ze de plank finaal mis.

>>  lees verder op Cobouw.nl

cobouwColumn21042016

Cobouw column: Beslissen of besluiten


Beslissen of besluiten

Soms schrijf je iets en twijfel je of het wel aansluit bij de wensen van de lezers. Dat gevoel heb ik niet vaak, (want uiteraard doe je je uiterste best om dat te voorkomen) maar bij onderstaande column voor Cobouw had ik dat gevoel wel. Ik werd dan ook verrast door het aantal reacties en retweets, juist op deze column die woensdag 17 februari jl. online kwam en donderdag 18 februari jl. verscheen in het dagblad voor de bouw. Leuk vind ik dat!


Een paar jaar geleden waren we toe aan een nieuwe huisstijl, website en documentatie bij Berkvens. Dus schreven we een pitch uit. Enkele partijen werden uitgenodigd en op een ochtend kregen we achtereenvolgens de wilde plannen en creatieve ideeën gepresenteerd van drie verschillende reclamebureaus die we hiervoor hadden uitgenodigd.

Aangezien we maar één huisstijl, website en documentatielijn nodig hadden, vielen er twee partijen af. Jammer voor hen. En zonde ook. Van hun indrukwekkende moodboards, energie, tijd en dus geld. In de bouw werkt het natuurlijk net zo. Je schrijft een pitch uit in de vorm van een tender en tig partijen doen meer dan hun stinkende best om de opdrachtgever te verrassen.

Lees verder op Cobouw.nl

cobouw column

 

Cobouw column ‘Samen met je klant op reis’


Bij Berkvens zitten we middenin een zeer interessant Customer Journey-traject. We vragen onze klanten naar hun gedachten en gevoelens bij de samenwerking met ons, in plaats van dat we aannames doen over wat ze écht belangrijk vinden. (En ja, dit kan zelfs in de bouw!) Inmiddels zijn we druk bezig om alle 23 klantinterviews te analyseren.

In deze column, die ik schreef voor Cobouw, deel ik mijn bouw-blooper. Ik hoop dat je er net zo hard om kunt lachen als ik 🙂

Bouwlocatie Amsterdam IJburg, een meer dan druilerige maandagochtend. Of eigenlijk stormde het gewoon. Hard. Het bouwhek dat omwaaide, miste mijn zorgvuldig tussen een grote en een diepe plas geparkeerde auto op een haar. Omdat ik die ochtend nog niet wist dat ik op een bouwplaats zou terechtkomen, was ik er niet op gekleed. Een ‘koud’ colbert, een kansloos vouwparapluutje en suède laarsjes met hoge hak. Niet de beste combinatie met windkracht 8, veel regen en nog meer modder.

Aanleiding was een interview met een uitvoerder voor ons ‘customer journey-onderzoek’. Weten wat de klant écht van je vindt bij alles wat je doet. Van hem horen wat voor hém belangrijk is, in plaats van zelf aannemen wat dat kan zijn.   

Lees hier de hele column

cobouw, column, januari 2016, customer journey

Cobouw column ‘Wil je met me daten?’


Ben je wel eerlijk als je communiceert dat je je klant centraal zet? Besef je dat je dat keer op keer weer moet bewijzen aan hem en aan jezelf? Passen jullie nog bij elkaar, want weet je wat hem écht beweegt? Ik schreef er een column over, die recent verscheen in Cobouw

Wil je met me daten?

De klant centraal. Dat klinkt vrij logisch, toch? Hem centraal zetten in je processen. In marketingland word je er al een tijdje mee om de oren geslagen en dat is hopelijk goed nieuws. Want ‘consument als we allemaal zijn’, zouden we dat dus snel zelf moeten (gaan) merken, die oprechte interesse in ons.

Maar besef je dat je een belofte doet, als je zegt dat je klant centraal staat? Ben je je bewust hoe lastig dat misschien te realiseren is binnen jouw organisatie en wat er moet veranderen om te practisen wat je preacht? En dat het dus verder gaat dan het alleen te roepen? Je moet het bewijzen. Iedere dag weer. Als je tevreden bent met een 7 dan is de kans dat deze wederzijdse onverschilligheid uitgroeit tot een langdurige, loyale relatie niet zo groot.

Weet je daarentegen wat je klant beweegt, waar hij gelukkig van wordt en waar hij van wakker ligt en probeer je hem daar oprecht in tegemoet te komen, dan is er hoop. Op partnerschap en ketensamenwerking. Want dat is ook iets waar we in de bouw van houden, als we alle mooie woorden mogen geloven.

Als je het bekijkt als een goed huwelijk, dan is het geven en nemen. Elkaar vertrouwen. Maar ook als het even tegen zit, er het beste van te maken. Samen, vanuit de relatie. En dus niet altijd gaan voor het onderste uit de kan en de laagste prijs. Dan is de liefde snel over.

Wat een open deuren, hè? Ik hoop dat je dat vindt en vooral je klant ook. Twijfel je hier aan? Nodig hem dan eens uit voor een date en toon oprechte interesse. Als hij nog bij je past, zal hij je uitnodiging ongetwijfeld accepteren. Aan jou de kans om hem (weer) voor je te winnen.

Cobouw_wiljemetmedaten

Cobouw column – Durf te kiezen!


Durf te kiezen!

Je bewust zijn van hoe de wereld tegenwoordig draait, zeker in een zakelijke omgeving met een lange historie vergt aanpassingsvermogen. Wat wil je zijn voor wie? Durf je te kiezen en wil je dat? Ik schreef er een column over in Cobouw

Waarom maak en verkoop jij je producten en diensten? Vind je dat een rare vraag? Of één die lastig te beantwoorden is? Het is helaas niet origineel als het antwoord luidt: “omdat we dat al jaren doen”. Of: “om onze fabriek of ons bedrijf draaiende te houden”.

Er zijn nog veel bedrijven (in en buiten de bouw) die zo werken. Of het antwoord toekomstbestendig is, merk je cynisch genoeg vanzelf wel. Feit is dat de levensduur van bedrijven flink afneemt. Was dat in 1958 nog meer dan zestig jaar (bij beursgenoteerde ondernemingen), nu is dat al gezakt naar minder dan twintig jaar. Maar ook in het mkb is het aan de orde. Binnen honderd jaar is de levensduur van bedrijven met meer dan 80 procent afgenomen!

Wat heeft jouw voorkeur? Lijdzaam toezien of leiden? Anders dan in het verleden, is het minimaal handig als je weet waar je als organisatie voor staat. Dat je ook onderzoekt hoe het gesteld is met jouw ‘verandervermogen’ en dat je positie inneemt. Dat je durft te kiezen! Als je alles wilt zijn voor iedereen, ben je misschien wel niks voor niemand.

Zo is het ook met je klanten. Als je graag een ketenpartner wilt zijn en samen wilt werken, maar je krijgt de vraag van je klant om slechts leverancier te zijn, vraag je je dan af of je klant wel past bij waar je als bedrijf voor staat? Of hij je genoeg (energie) oplevert? Heb je een band met hem of sta je in verbinding? Kiezen moet niet, maar mag. Ook dat is een keuze.

Wat dit met (online) marketing te maken heeft? Alles! Als je dat wilt uiteraard. Marketing kan je helpen in de vertaalslag van ‘doen wat je deed’ naar de nieuwe werkelijkheid. In het maken van die verbinding, zowel buiten als binnen de organisatie. Ben je bewust van de kracht van de digitalisering en internet en zie het als kans. Aan (bouw)marketeers de taak te bewijzen dat gebakken lucht óók een keuze is.

cobouwColumn111115

Column Cobouw 4 juni 2015: faciliteren of souffleren?


cobouwHoewel de meeste sceptici nu toch wel overtuigd zijn dat sociale media geen hype zijn en ook echt niet meer verdwijnen, blijft het gebruik ervan nog best lastig.

Want ondanks het feit dat LinkedIn zo’n 5 miljoen gebruikers telt in Nederland, lijkt het wel alsof de bouw er nog niet uithaalt wat er in zit. In mijn vorige column had ik het over de ‘social media etiquette’ en dat je dit zakelijke platform beter niet kunt gebruiken als goedkoop uithangbord om te zenden. Alleen maar zenden kun je sowieso beter achterwege laten, als je het mij vraagt. Wie zit er te wachten op een lofzang over je producten en liever nog: wie gelooft je? Het alleen maar zelf vertellen hoe goed je bent, levert je niks op, buiten ergernis bij je prospect of klant.

Maar hoe kun je LinkedIn dan wel voor je laten werken? Bijvoorbeeld door het delen van kennis en ervaringen. Maar het liefst niet (alleen) door de marketeers binnen je organisatie. Je medewerkers zijn je merk, hebben specialistische kennis en hebben ieder hun eigen netwerk. In ons geval zeer toepasselijk: het zijn je ambassadeurs. Als je ogen nu beginnen te glimmen omdat je denkt: mooi, dan heb ik tientallen of misschien honderden gratis zenders en groeit het bereik van mijn boodschap enorm, dan ga ik je teleurstellen. Theoretisch klopt dat wel, maar ook dan val je mensen lastig, door jouw boodschap door hun strot, oftewel hun timeline te duwen.

Wat je ook kunt doen is je collega’s meenemen in welke voordelen sociale media voor ze hebben. Dat ze gemakkelijker in dialoog komen met hun netwerk, dat door het delen van hun kennis ze eerder gezien worden als deskundig en dat ze zich zo op een positieve manier onderscheiden. Dat die positiviteit automatisch afstraalt op je merk, dat is een mooie bijvangst. Faciliteren dus, in plaats van souffleren.