Tag: Verbinding

  • Deel 4: 𝙕𝙞𝙚𝙣 𝙤𝙛 𝙗𝙚𝙠𝙚𝙠𝙚𝙣 𝙬𝙤𝙧𝙙𝙚𝙣 𝙖𝙖𝙣 𝙙𝙚 𝘼𝙢𝙖𝙡𝙛𝙞𝙠𝙪𝙨𝙩




    De Amalfikust is spectaculair. Steile wegen, fantastische panoramische uitzichten op zee waar je mond van openvalt, felle kleuren.

    Amalfi als stadje is ook erg druk, vol selfies met ‘een met ijs gevulde Amalfi-citroen’, toeristenwinkels en drommen cruisepassagiers in colonne achter hun gids. Zelfs begin oktober.

    Ravello was een verademing. Minder drukte, niet achter elkaar aan schuifelen in de steegjes, meer authenticiteit, stilte en prachtige tuinen. Niet imponeren door aandacht te trekken, maar geraakt worden door puurheid. Daar werd schoonheid iets om in te ademen, in plaats van na te jagen.

    In Positano raakten we in gesprek met de galeriehouder van een kleine galerie. Over wat kunst met mensen doet en hoe kunstenaars hun werk bedoelen. Dat bleef hangen, omdat het echt was.

    Ik werd op slag verliefd op een kunstwerk van Zhuang Hong Yi; een Chinese kunstenaar die zijn eerste bezoek aan de tulpenvelden al meer dan 30 jaar als grootste inspiratiebron gebruikt. Zijn werken zijn een mix van rauwe emotie, verrassing, nieuwsgierigheid en zorgvuldig gecontroleerde schoonheid.

    De Amalfikust liet me zien dat schoonheid meerdere gezichten heeft: het ene gericht op aandacht, het andere op verbinding. Het eerste trekt de blik, het tweede raakt het hart.

    Misschien is dat de essentie van echtheid: niet alleen wat zichtbaar is, maar wat voelbaar blijft als het beeld verdwijnt.

    𝘐𝘯 𝘢𝘤𝘩𝘵𝘵𝘪𝘦𝘯 𝘥𝘢𝘨𝘦𝘯 𝘳𝘦𝘪𝘴𝘥𝘦 𝘪𝘬 𝘮𝘦𝘵 𝘮𝘢𝘯 𝘦𝘯 𝘻𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳 𝘬𝘪𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘕𝘢𝘱𝘦𝘭𝘴 (𝘞𝘖𝘞!) 𝘷𝘪𝘢 𝘥𝘦 𝘈𝘮𝘢𝘭𝘧𝘪𝘬𝘶𝘴𝘵 (𝘢𝘥𝘦𝘮𝘣𝘦𝘯𝘦𝘮𝘦𝘯𝘥, 𝘪𝘯𝘥𝘳𝘶𝘬𝘸𝘦𝘬𝘬𝘦𝘯𝘥 𝘦𝘯 𝘥𝘳𝘶𝘬: 𝘻𝘦𝘭𝘧𝘴 𝘣𝘦𝘨𝘪𝘯 𝘰𝘬𝘵𝘰𝘣𝘦𝘳) 𝘷𝘪𝘢 𝘔𝘢𝘵𝘦𝘳𝘢 (𝘷𝘦𝘳𝘭𝘪𝘦𝘧𝘥 𝘰𝘱 𝘨𝘦𝘸𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯) 𝘯𝘢𝘢𝘳 𝘗𝘶𝘨𝘭𝘪𝘢 (𝘤𝘩𝘢𝘳𝘮𝘢𝘯𝘵 𝘦𝘯 𝘱𝘶𝘶𝘳). 𝘐𝘯 𝘷𝘪𝘫𝘧𝘱𝘰𝘴𝘵𝘴 𝘥𝘦𝘦𝘭 𝘪𝘬 𝘩𝘰𝘦 𝘥𝘦𝘻𝘦 𝘳𝘦𝘪𝘴 𝘮𝘦 𝘰𝘱𝘯𝘪𝘦𝘶𝘸 𝘭𝘪𝘦𝘵 𝘬𝘪𝘫𝘬𝘦𝘯 𝘯𝘢𝘢𝘳 𝘮𝘦𝘯𝘴𝘦𝘯, 𝘤𝘰𝘮𝘮𝘶𝘯𝘪𝘤𝘢𝘵𝘪𝘦 𝘦𝘯 𝘷𝘦𝘳𝘣𝘪𝘯𝘥𝘪𝘯𝘨. 𝘋𝘪𝘵 𝘸𝘢𝘴 𝘥𝘦 𝘷𝘪𝘦𝘳𝘥𝘦.

    𝘋𝘦𝘻𝘦 𝘧𝘰𝘵𝘰 𝘮𝘢𝘢𝘬𝘵𝘦 𝘪𝘬 𝘪𝘯 𝘗𝘰𝘴𝘪𝘵𝘢𝘯𝘰. 𝘌𝘦𝘯 𝘥𝘰𝘳𝘱 𝘥𝘢𝘵 𝘴𝘤𝘩𝘪𝘵𝘵𝘦𝘳𝘵 𝘷𝘢𝘯 𝘣𝘶𝘪𝘵𝘦𝘯, 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘻𝘰 𝘷𝘰𝘭 𝘪𝘴 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘵 𝘮𝘦𝘦𝘨𝘦𝘴𝘭𝘦𝘶𝘳𝘥 𝘪𝘯 𝘥𝘦 𝘴𝘵𝘳𝘰𝘰𝘮 𝘦𝘯 𝘫𝘦 𝘵𝘦 𝘥𝘪𝘤𝘩𝘵 𝘰𝘱 𝘩𝘦𝘵 𝘴𝘱𝘦𝘬𝘵𝘢𝘬𝘦𝘭 𝘻𝘪𝘵 𝘰𝘮 𝘩𝘦𝘵 𝘦𝘤𝘩𝘵 𝘵𝘦 𝘦𝘳𝘷𝘢𝘳𝘦𝘯. 𝘗𝘢𝘴 𝘵𝘰𝘦𝘯 𝘸𝘦 𝘸𝘦𝘦𝘳 𝘭𝘦𝘵𝘵𝘦𝘳𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘢𝘧𝘴𝘵𝘢𝘯𝘥 𝘯𝘢𝘮𝘦𝘯, 𝘻𝘢𝘨 𝘪𝘬 𝘩𝘰𝘦 𝘮𝘰𝘰𝘪 𝘩𝘦𝘵 𝘰𝘰𝘬 𝘸𝘢𝘴.

  • 4 april 2023: start van ‘Marieke Heesakkers – Mens en Merk’


    Het uitgebreide verhaal van een half jaar ‘aankloten’ (leestijd 6 min)

    >> Als je vooral geïnteresseerd bent in waar ‘Mens en Merk’ voor staat: scroll door naar: *

    Op 31 september jl. trok ik na 12,5 jaar bij Berkvens gewerkt te hebben, daar letterlijk en figuurlijk de deur achter me dicht. Als je je toegevoegde waarde voelt afnemen, dan is het tijd om zelf de regie te houden en goed afscheid te nemen om aan iets nieuws te beginnen, want ik heb me altijd voorgenomen om ergens even enthousiast ergens te stoppen, als toen ik er begon. Als trotse ambassadeur dus, met mooie herinneringen en waardevolle relaties, successen en leerzame mislukkingen.

    Tijd voor een nieuw hoofdstuk of misschien zelfs een compleet nieuw boek! Op dag één van mijn sabbatical (zo heb ik de ‘in between-tijd’ al snel genoemd, want dat scheelt een hoop vragen) bleek ik corona te hebben. Ik werd gedwongen direct van de hoogste naar de laagste versnelling terug te schakelen. Dat viel tegen. Hoewel de coronaklachten gelukkig snel verdwenen, zat het ‘altijd aan staan’ stevig in mijn lijf genesteld. Dus zodra het kon, voerde ik het tempo weer op om me comfortabel te voelen. Het chronische slaapgebrek en de pijntjes in mijn lijf vakkundig ontwijkend.

    HR en desem

    Ik gunde me de tijd om mijn horizon te verbreden. Door de training Agile HR en Wendbare Organisaties die ik in oktober volgde bij Diana Russo, werd ik me er van bewust dat ik inmiddels al veel meer HR-kennis en ervaring had, dan ik zelf dacht. Wat mensen (binnen en buiten organisaties) beweegt en waar ze energie van krijgen, boeit me mateloos. Als marketeer is relevantie een van mijn leidende principes en wil ik alle stakeholders (allemaal mensen dus) raken in hoofd en hart. Dat zorgt voor meer overeenkomsten met innovatieve HR-professionals dan ik van tevoren dacht. Hierdoor werden er al snel nieuwe zaadjes in mijn hoofd geplant.

    In die periode benaderde ik Edwin Klaasen, de beste desembakker die ik ken en eind oktober en mocht ik hem een paar dagen komen helpen in zijn bakkerij in Raamsdonksveer. Fysiek moe zijn na een lange dag tillen, sjouwen, aanpoten. Hele dagen met mijn handen in het deeg en samen prachtige eindproducten maken: heerlijk! Met mijn handen werken gaf me veel voldoening en zorgde ervoor dat ik een beetje uit mijn hoofd kwam, want dat draaide overuren. Ik wilde wel álles uit die ‘in between-tijd’ halen wat er in zat.

    Marieke naar het einde van de wereld (Nieuwvliet)

    Dus ging ik in mijn eentje op studievakantie in Zeeland. Elf dagen in een huisje vlak bij het strand om de laatste tien modules van de cursus Gedragswetenschappen af te ronden. Geen afleiding van huishouden en gezin (hoe lief ik ze ook heb) en niks moeten. Alleen voor mezelf zorgen was ook behoorlijk wennen. Het weer was fantastisch voor half november en dus verkoos ik meestal de strandwandelingen boven het studeren, omdat het goed voelde. Compleet ontspannen, verlost van alle pijntjes, met een beter slaapritme en vol energie ging ik weer naar huis. En met de belofte aan mezelf om zo’n solovakantie niet eenmalig te laten zijn.

    Stollen en schelpen voor de Voedselbank

    Omdat anderen helpen me veel voldoening geeft, bedacht ik in december een paar acties om geld op te halen voor het goede doel. Ik bakte 44 kerststollen en verkocht deze aan familie, vrienden en bekenden. Dat gaf veel voldoening, want het leverde naast een klein bedrag voor de Voedselbank, mooie gesprekken en drie weken lang een heerlijk geurend huis op. Maar dat kleine bedrag zat me niet lekker. Dus startte ik met het decoreren van oester- en coquilleschelpen. Dat zette meer zoden aan de dijk en binnen 6 weken kon ik 1.000 euro overmaken aan de Voedselbank. Win-win-win: een ander leidend principe.

    Na een vliegende schelpen-decoreer-start begin dit jaar, zocht ik minder afleiding. Mijn cursus Gedragswetenschappen vorderde gestaag, Netflix-series werden (met enig schuldgevoel, want: hoezo ben je niet bezig?) soms zelfs overdag verslonden en de boswandelingen werden weer opgepakt. En ondertussen waren de geplante zaadjes aan het ontkiemen.

    Nee zeggen kun je leren

    Na een paar goede sollicitatiegesprekken voor interessante banen die ik prima kon verkopen aan mijn hoofd, maar waar mijn gevoel duidelijk ‘nee’ zei, begon ik me te verdiepen in een ander spoor. Het deviant gedrag (les 19 cursus Gedragswetenschappen) dat ik m.b.t. werk al jarenlang vertoon door het combineren van marketing, communicatie, cultuur en HR in één functie, is juist mijn onderscheidend vermogen. De behoefte aan de combinatie van deze kennis en ervaring en de bruggen die je er mee kunt bouwen, is groot. Zeker in deze krappe arbeidsmarkt, waarin het belangrijk is om een aansprekend merk te zijn en daardoor de juiste mensen te werven en aan je te blijven verbinden.

    Tijdens de diverse gesprekken met HR-directeuren, managers en adviseurs die ik de afgelopen maanden voerde, bleek dat ze behoorlijk wat moeite moeten doen om gehoord te worden als afdeling. Niet zo vreemd, als je bedenkt dat veel HR professionals logischerwijs vaak een grote dosis ‘mens’ in hun profiel hebben en sterk intern gericht zijn. Daardoor lopen ze het risico dat ze steeds minder aansluiting vinden bij de vaak meer extern gerichte mensen die de dienst uitmaken binnen organisaties. Kansen dus: want als HR professionals bezig zijn met de medewerkersbeleving, sociale innovatie, nieuwe werkvormen of -locaties, veranderende werkomstandigheden en alle andere toekomstgerichte bezigheden, stijgt de waarde van de totale organisatie. En kunnen ze het stempel ‘Personeelszaken’ van zich afschudden en de dagelijkse voorvallen die managers zelf op moeten lossen, terugleggen ‘in de lijn’.

    * Mens en Merk: een mix van mij

    Afgelopen donderdag vielen de puzzelstukjes op hun plek. Kort daarvoor had ik een baan als HR manager, waar nog net niet ‘Marieke Heesakkers’ op het profiel stond, afgewezen. Mijn hoofd wilde wel, maar mijn gevoel zei duidelijk nee. Dus werd het nee. En werd mijn ja duidelijk. Ik wilde mijn ‘eigen’ vakgebied Marketing en Communicatie (nog?) niet loslaten, maar het HR-vak wel omarmen. En dus start ik vanaf vandaag als zelfstandig ondernemer: Marieke Heesakkers – Mens en Merk. De mix van marketing, communicatie, cultuur en HR. Waarom op 4 april? Dat is ook de verjaardag van onze oudste dochter en de 4-en helpen me herinneren aan het vieren van het leven en het af en toe laten vieren van de teugels, om los te komen van oude patronen en nieuwe aan te leggen.

    Mijn missie is dat ‘Marieke Heesakkers – Mens en Merk’ mensen en dus organisaties helpt om hun cultuur te verstevigen en werkgeluk te stimuleren en borgen. Hierdoor worden organisaties wendbaarder en veerkrachtiger en worden, zijn én blijven mensen betrokken en bevlogen. Dit zorgt voor winst, zowel in euro’s als in welzijn, die niet ten koste gaat van mens en planeet. Hierbij is het uitgangspunt dat mensen het merk zíjn. Duurzame meet- en merkbare resultaten, door mensen te raken in hoofd en hart.

    “Leuk, maar wat heb je dan te bieden?” Goede vraag! Je kunt onder andere bij mij terecht voor het bij elkaar brengen en houden van identiteit en imago van een organisatie, voor het borgen van je missie, visie en kernwaarden in een communicatiestrategie voor duurzaam resultaat en impact, voor het verbeteren van de beleving van zowel medewerker als klant, voor het worden van een sterk werkgevers- én werknemersmerk, voor het zorgdragen voor betrokken en bevlogen medewerkers, voor het verbinden van de kracht van HR aan de bedrijfsdoelstellingen. En meer. Maar ook dit nieuwe avontuur begint met de eerste stappen. Aan een website etc. wordt gewerkt.

    Aan de slag!

    Vanaf volgende week start ik mijn eerste interimklus van ongeveer 4 maanden om een solide en betrouwbaar bedrijf te gaan helpen om hun missie, visie en kernwaarden om te zetten in een interne communicatiestrategie die beklijft bij alle 300 medewerkers. Daar ga ik me 24-32 uur per week mee bezig houden. Dat maakt dat er tijd overblijft voor mijn eigen ontwikkeling (als ondernemer) en mocht je een uitdaging hebben waarbij ik je wellicht kan helpen, dan is een afspraak voor een kop koffie of thee zo gemaakt. Mail me via mariekeheesakkers@gmail.com of bel of app me via 06-24899200.

    En die schelpen? Die zijn nog steeds te bestellen. De teller staat alweer boven de 250 euro voor de Voedselbank, dus zet me maar aan het werk, zodat ik snel weer 500 euro over kan maken. Zie het vorige bericht op deze site of kijk op @mariekedecoreert op Instagram voor alle dessins en mogelijkheden.

    Heel veel dank aan iedereen die me de afgelopen maanden gesteund, uitgedaagd, geprikkeld, gespiegeld en geholpen heeft. Dat waardeer ik enorm!